Οι αυλοί της θεάς Αθηνάς και ο Μαρσύας

Categories:Άρθρα
john

Ανεβαίνοντας ο επισκέπτης τον δρόμο, από τα Προπύλαια προς τον Παρθενώνα, στην αρχαιότητα είχε δεξιά και αριστερά του, διάφορα αφιερώματα, ανάμεσα στα οποία ξεχώριζε για το μέγεθος και την τέχνη του το σύμπλεγμα, των γλυπτών καλλιτεχνημάτων, της Αθηνάς και του Μαρσύα. Σήμερα στη θέση αυτή δεν βλέπει κανείς παρά ένα λάξευμα του βράχου. Υπάρχουν όμως αρκετές πληροφορίες αρχαίων συγγραφέων για το σπουδαίο αυτό έργο καθώς και αντίγραφα των δύο αγαλμάτων που έγιναν στα ρωμαϊκά χρόνια.
Τα δύο αγάλματα μαζί απεικονίστηκαν ανάγλυφα σε έναν μαρμάρινο κρατήρα που βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Ο σχετικός μύθος λέει ότι η Αθηνά πρώτη κατασκεύασε μουσικούς αυλούς αλλά τους πέταξε όταν κατάλαβε ότι το φύσημα κατά το παίξιμo τους παραμόρφωνε το πρόσωπό της.
Ο σάτυρος Μαρσύας γοητευμένος από τον ήχο του νέου μουσικού οργάνου όρμησε να πάρει από τη γη τους αυλούς.
Τη σκηνή ακριβώς αυτή παρέστησε ο γλύπτης Μύρων με δύο μεγάλα ορειχάλκινα αγάλματα που έγιναν γύρω στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα.
Η Αθηνά φορούσε περικεφαλαία και κρατούσε δόρυ. Ο σάτυρος Μαρσύας έκανε ένα πισωπάτημα ενώ κοίταζε με επιθυμία στο έδαφος τους αυλούς.
Ο Μύρων ήταν διάσημος στην Ελλάδα κατά την κλασική περίοδο για τα έξοχα έργα που είχε κατασκευάσει.
Οι αυλοί είναι το πιο σημαντικό πνευστό όργανο της Αρχαίας Ελλάδος και με το μύθο αυτό η Αθηνά συσχετίζεται με τη μουσική, που σύμφωνα με τους Αρχαίους ήταν απαραίτητο στοιχείο κάθε πνευματικής, καλλιτεχνικής και κοινωνικής δραστηριότητας.
Η μουσική θεωρείτο άριστο μέσο για την ανατροφή των νέων διότι διαμόρφωνε τον χαρακτήρα τους γι’ αυτό και αποτελούσε τμήμα της βασικής τους εκπαίδευσης.
Ένας άλλος μύθος μιλά για την αίτια της κατασκευής των αυλών και λέει τα εξής.
Όταν ο Δίας αντιλήφθη ότι οι τιτάνες μόλις είχαν δολοφονήσει σε ενέδρα τον γιό του, θεό Διόνυσο και ήδη είχαν αρχίσει τον διαμελισμό του σώματός του, έστειλε επειγόντως τη θεά Αθηνά να πάρει και να προστατεύσει την καρδία του Διονύσου, ώστε να αποτραπεί η κλωνοποίηση που είχαν σχεδιάσει οι Τιτάνες και οι συνεργοί τους.
Όταν πήρε στα χέρια της η θεά Αθήνα, την καρδιά του Διονύσου, την έθεσε σε λάρνακα, η οποία αποτελούνταν από χρυσό, ασήμι και κρυστάλλους, στη συνέχεια κατασκεύασε τον πρώτο αυλό, ώστε να θρηνήσει με όλη την μεγαλοπρέπεια που έπρεπε, την μέγιστη οντότητα του θεού Διονύσου, μέχρι την ανάστασή του.
Οι Αυλοί της θεάς Αθηνάς κατατάσσονται χρονολογικά, προ του Τιτανικού πολέμου, που αναφέρει η Ελληνική μυθολογία, η πιθανότερη χρονική περίοδος ενδεχομένως να είναι πριν από τριάντα χιλιάδες 30.000 χρόνια περίπου. Εξαφανίστηκαν από την Ελληνική επικράτεια, μετά την απαγόρευση της χρήσης όλων των Ελληνικών μουσικών οργάνων, από των Ελληνικό πληθυσμό, με διαταγή που εξέδωσε ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο (Β), έτσι εξαφανίστηκαν όλα τα αρχαία Ελληνικά μουσικά όργανα, γιατί όλα τα μουσικά όργανα των αρχαίων Ελλήνων ήταν τα πλέον τελειότερα και ισχυρότερα τελετουργικά εργαλεία, από το επίπεδο της Ίασης μέχρι το ανώτατο μυητικό πνευματικό επίπεδο.
Όπως έχω αναφέρει και σε άλλα άρθρα μου, ο μουσικός ήχος αποδεικνύει την δύναμη της ελεύθερης βούλησης των Ανθρώπων, ενεργοποιεί τη μνήμη του DNA, απελευθερώνει την ανθρώπινη ψυχή και από εκεί και πέρα είναι όλα, μα όλα εφικτά και κυρίως η προστασία της Υγείας μας.
Το αντίγραφο της Αθηνάς σώζεται στο Μουσείο της Φρανκφούρτης.
Υλικό: μάρμαρο, Ύψος: 1,73μ.
Του Μαρσύα στο Μουσείο του Λατερανού στη Ρώμη
Υλικό: μάρμαρο, Ύψος: 1,59μ.

athina-marsyas
Τον αυλό της θεάς Αθηνάς τον προστάτεψε μέχρι της μέρες μας ένας λαός συγγενικός με τους Έλληνες, ο Αρμενικός λαός και τον ονομάζει ( ντου τουκ ).
Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω των Αρμενικό λαό, γιατί διέσωσε ένα σοβαρότατο κομμάτι της τελετουργικής μουσικής των αρχαίων Ελλήνων, των προγόνων μου, που αφορούσε και αφορά την θεά Αθηνά.